Neydi Vatan | Ayşe Uçar

Köşe Yazıları | Ayşe Uçar

Çıkın şöyle yüksek bir yere ve bakın doya doya ağaçlara, kuşlara, çimenlere, dağlara, denizlere..

Giderken şehirlerarası yollardan inin aracınızdan ve bakın tarlada alnından ter akıtarak çalışan elleri nasır tutmuş neneme, yol kenarında iki büklüm olmuş yorgunluğuyla satmaya çalışan emeklerini üç kuruşa, bakın o dedemin gözlerine… Sorun onlara neydi Vatan diye!

Geçerken bir kışlanın önünden selam verin Mehmet ime, gülümseyin, el sallayın dindirmek için ana özlemini, dindirmek için şehit düşen devresinin acısını, selam edin komutanına, vatan bekçisine…

Sorun onlara neydi Vatan diye!

Girin bir fabrikaya bakın, elleri ayakları kir pas içinde, emek verdiği ürünlerin içinde kararmış yüzlerine, bir madene girin mesela bir sorun, kapkara derin kuyularda ne dertleri var diye.

Öğretmenlere sorun, öğrencilerine verirken Ata sevgisini, ne derdin var diye.

Can kurtarmak için canını dişine takıp ülkenin en ücra köşelerinde doktorluk yapan, hemşirelik yapan cankurtaranlara, sorun neydi Vatan diye…

El emeği göz nuru yaptıklarını bir pazar kenarında satmaya çalışan anneye sorun!

Çocuklarının büyümesini kaçıran, gece gündüz çalışmak zorunda olan o babaya sorun!

Alın teri dökerek ama vatan sevgisiyle çalışarak kazandığı ekmeğini komşusuyla paylaşan Türk milletine sorun…

Canlarını topraklara katarak vatan yapanların torunlarına sorun bakalım, neydi vatan diye!

Kurşun yağmurlarına göğüslerini siper ederek ölüme koşanları unutmamaktı,

Üstüne bastığında toprağının altında kefensiz yatanları hatırlamaktı,

Kadın kısmı dediğin, kadınlarımızın namus davasını bilmekti, silah kuşanmalarını, cephede can vermelerini, canlarını toprağa katıp vatan etmelerini bilmekti, vatan..

Göğsünden yese de kurşunu, madalya sayıp, bayrağı yere düşürmemekti vatan…

Acı ve açlık içinde ağlayan o çocuk gözlere veremiyorsanız şayet sevgiyi ve ekmeği, oğlum yüzme bilmezdi diye ağlatıyorsan anne yüreğini, tutamıyorsan eğer nasır tutmuş o ellerden, geri döndüremiyorsan  peygamber ocağına kınalayıp gönderdiği evladı annesine, asla vatanperver değilsiniz..

Kutsal sevdayı bilmiyorsa yüreğiniz…

Sattıysanız iletişimini, bankalarını, yaktıysan villalar yapmak için ormanlarını, yıktıysanız hukuku, adaleti, bitirdiyseniz Cumhuriyetin değerlerini, sahip çıkmadıysanız küfür edilirken Gazi Paşa’ma,yıktırdı iseniz heykellerini, asla Vatanperver değilsiniz.

Meşrulaştırılmak istenen referanduma hayır diyen, basın özgürlüğünü kısıtlayan zihniyete hayır diyen, adaleti saraylarına mahkûm eden hükümet sistemine hayır diyen, sosyal adaletten, liyakatten, uzaklaşan yönetime hayır diyen… Vatanım ben…

Kıymayın Efendiler…

Karadeniz’in çılgın dalgalarıyla Samsuna çıkan özgürlüğüm ben

Kahpe kurşunlar ile parçalanmış göğsünde bayrağım ben

Şiirleriyim, şairleriyim

Yemyeşil ormanım ben

Yalçın dağlarım

O güzelim ovalarıyım

Hırçın akan ırmaklarıyım

Emeğim ben, nefesim

Sevinciyim,hüznüyüm, hayal kırıklığı, özlemi, nefreti, hayali, en çokta umuduyum ben,

Mustafa Kemal Atatürk’üm…

Mustafa Kemal Atatürk

Vatan…

Benim ben…

Facebook Yorumları
Ayşe Uçar on TwitterAyşe Uçar on Wordpress
Ayşe Uçar
"Söz konusu vatansa,gerisi teferruattır diyen" Atatürkçü,Cumhuriyet kadını...
%d blogcu bunu beğendi: